2005/Aug/23

เอิ๊กๆๆ หายไปซะนาน จะมีใครเข้ามาอ่านหรือเปล่า ก็ไม่รู้นะเนี่ย...แต่แหม...เข้ามาอ่านกันหน่อยจิ มันเหงาใจนะเนี่ย....

ย้ายหอเสร็จแล้วงับ จาก Hell Head มาเป็น King Street แทน แทบอ้วกแนะ...ใครไม่เคยย้ายบ้านด้วยรถเมย์ ก็เฃิญลองนะเจ้าค่ะ ดิชั้นไม่ห่วง ลิขสิทธิ์....

หอใหม่ขอบอกว่างามมาก โคตรใหม่ ต่างจากของเก่าแทบฟ้ากะเหว...อยากกระทืบไอ้เอนเจนซี่เจงๆๆ...พูดมาได้...

"โอ้ย ตายคุณน้องขาๆๆๆๆ Hill Head เนี่ยหรูค่ะน้อง ไม่อยู่ไม่ไฮนะค่ะคุณน้อง"

นึกถึงแล้วอยากกระทึบอีกระเทยเวรนั้นจริงๆ แต่ช่างมันเถอะ...กรรมของตรูทั้งนั้น

แต่อย่างน้อยก็อยากจะกรี๊ดเจงๆเลยนะเจ้าค่ะ ขอบอกว่าไอ้หนุ่มผมทองข้างห้องนี่หล่อแบบว่าน่าปล้ำมันเจงๆๆ ผู้หญิงข่มขืนผู้ชายไม่ผิดนี่เนอะ...แค่อนาจารเองขำๆๆ

แต่ว่า.........

มันดั๊นอายุแค่ 15 เองน่ะสิ ...โหยเร้าใจพี่ขนาดนี้...ใครจะทนไหว....แต่ว่าอ่านะ

งานนี้ไม่แค่อนาจาร...แต่ดั๊นเป็น "พรากผู้เยาว์"อ่ะจิ...

เห้อ........อดเลย....

หรือว่า....ยั่วให้มันปล้ำเราดีกว่า.....

เอิ๊กๆๆไปล่ะเจ้าค่ะ....เม้นกันเยอะๆนะ ยิ่งใครอยู่อังกฤษยิ่งดีเลย....

ไปนั่งเหงาต่อล่ะ....บะบาย ฝันดีนะ คนอยู่เมืองไทย.....

2005/Aug/09

ใครจะไปคิดว่า ไอ้ฝรั่งเนี้ย มันไม่ได้ตอแหลน้อยกว่าคนไทยเลย...

ความจริงแมร่งอาจจะมากกว่าด้วยซ้ำไป...

เล่นถ่ายรูปลงหนังสือว่าหองี้ อย่างหรู อย่างดี...

ที่ไหนได้...มึง...มึง...มึง เรียกนี่ว่าห้องหรือรู...ไอ้สแปซชิป...

จะว่าไป ก็ด่าไปร้องไห้ไปเหมือนกันนะ...แบบว่าโหยไรว่ะเนี้ย

มาอยู่คนเดียวเพื่อนก็ยังไม่มี แล้วมาเจองี้อีก

ห้องน้ำรวมน่ะมันไม่เท่าไร...แต่ไรว่ะ ดันเจือกมีผู้ชายมาอยู่ด้วยอีก...

เค้าให้อยู่ได้แฟลตหนึ่ง 5 ห้อง ดันเจือกพอคนมาอยู่ด้วย...

งานนี้เลยปาเข้าไปกว่าแปด...ขอเน้นว่ากว่าแปด...มึ้ง....ฝรั่งเวรเอ้ย....

ห้องน้ำก็ดันมีแค่สองห้อง...อาบน้ำหนึ่ง...นี่ตรู...หาเหาใส่หัวใช่มั้ยเนี่ย...

ใช่แหง๋....ถ้าเป็นแค่ฝัน...ก็ดีสิ...เฮ้อ....ท่าว่านอกจากจะเคล๊ดขัดยอก

ออกจะต้องมีเหาเป็นเพื่อนข้างกายซะละมั้งเนี่ย...เวรๆๆ

เห้อ...ชีวิตไม่สิ้นต้องดิ้นกันไปเรอะ... งานนี้ท่าว่าจะแร็ปนะเนี่ย...

2005/Aug/09

ชีวิตคนเรา ถ้าไม่ร้อนแรงเหมือนไฟ ก็คงไหลเย็นเหมือนสายน้ำ

เคยอยากออกไปสู่โลกกว้าง ก้าวเดินบนสองขาของตัวเอง

แล้วกระโดดออกไปให้สุดแรง จะออกแรงไล่ตามฝัน

ต่อให้ไปสุดขอบฟ้าก็ไม่เป็นไร

แต่ไม่ได้เคยคิดเลย...ว่าไอ้ตัณหาที่อยากจะเป็นกะแค่ว่า "นักเรียกนอก"

มันจะทำให้เคล็ดขัดยอกได้ขนาดนี้

เจอเข้าไปตูมแรก...ความเอ๋ย ความฝัน วิ่งกลับบ้านแทบไม่ทัน...

แต่เอาว่ะ ... ชีวิตไม่ดิ้น มันก็สิ้นน่ะสิ...

หอบความฝันมาตั้งไกล...จะปล่อยให้หล่นทิ้งตามทาง...ก็ไม่ไหว

จะปล่อยให้ลอยไปไกล ... ก็เสียดาย

สู้กันสักตั้ง...คนไทย ไม่ลี้ ... ไม่หนี ... ไม่ถอย...

แต่.... จะเคล็ดขัดยอกน่าดูแฮะงานนี้....